EZA050 Sendeiro do río Esmoriz (Ourense)

Ainda cos peores presaxios, desafiando ás previsións meteorolóxicas (confirmadas), ós bisontes e xabaríns (ou máis ben os cercados que os gardan), ós camiños que rematan ou desaparecen na maleza, os Eivadiños Z seguirón espallando a súa particular pandemia polas terras de Padrenda, nunha saída atípica que, deseguro, terá segunda parte. Cea excesiva en Trado, e dixestión nocturna en Abellás, que nos serviu de refuxio.

EZA041 Branda d'Aveleira - São Bento do Cando (Melgaço)

As nosas tropas medraron como unha auténtica pandemia, e volvimos insistir neses territorios nos que os Eivadiños deron en resucitar de entre os mortos. Volveron camiñantes históricos, para demostrar que mentres se camiña semella a ilusión de que se está vivo, e trouxeron reforzos que, a bo seguro, han de resultar importantes. A nosa Comandante volveunos mostrar as claves dunha boa infección, e entramos en San Bento dende o ceo. A nosa Senhora da Boa Morte sorría dende a súa camiña.

EZA040 Máis alá do Camiño da Raíña (Pontevedra)

Seguimos os pasos da nosa raíña, a Comandante Zeta, que deu en mostrarnos o camiño dunha nobre da nosa terra, a malograda dona Urraca, e infectamos o curso do río Calvo coas nosas pegadas, nun territorio onde os soños aparecen sen que sexa preciso pechar os ollos. O xantar foi un auténtico festín, onde o apetito das tropas zombis semellaba non ter fin.

EZA032 Ruta do Canón do Sil, one more time (Ourense)

Como bós zombis, insistimos nos territorios xa infectados, e outra vez as nosas pegadas se espallaron pola Ribeira Sacra, camiñando entre soutos pragados de follasca e sorteando cantís con espectaculares panorámicas. Entramos no pobo cando o sol xa desaparecera do mundo, confundidos coas tebras, e non houbo balbordo de cans, nin murmullo de vellas, pois a nosa colonización estaba completa.