EZA045 Trilho mixto Vascões-Moinhos (Paredes de Coura)

Mentre o mundo andaba a berrar contra as inxusticias do sistema, un par de eivadiños, algo máis zombis e desnortados do normal, buscaban acubillo onde prendeu o xerme da súa pandemia, e mesturaron os camiños do Coura ata dar cunha ruta de reglamento. Loitaron o seu xeito, sabedores de que aínda quedan moitas batallas que librar, e volveron xuntarse cun bo feixe de imáxenes para partillar.

EZA036 Trilho das Garças (Paredes de Coura)

O Apocalipsis anunciado polos maias xa está preto, e a tropa zombi volveu a insistir nas súas orixes, nesas terras do Coura onde xurdiu a semente dos Eivadiños. A climatoloxía acompañou, e mesmo o ceu se encheu dunha bandada de garzas, asombradas da nosa insistencia nos seus (nosos) territorios. Quizais non chege outro ano, pero este promete moito camiño.

EZA030 Trilho das Lages Altas (Paredes de Coura)

Desprezando as predicións meteorolóxicas, os anuncios doutra pequena réplica do Apocalipsis, os Eivadiños Z volveron espallar a pandemia polas terras do Coura, despois dunha inxesta masiva de arroz de parrulo e de bacallao con broas. Cousa brava de zombis que semella que nin sinten nin padecen cando se trata de agochar as súas pegadas por lameiros e regueiros.

EZA025 Trilho da Varanda do Coura (Paredes de Coura)

A pandemia, as veces, é algo recurrente, e por iso volvemos as terras do Coura, o mesmo sendeiro que o Zombi Zero percorrera en solitario tan só un mes atrás. A primavera rivalizando co outono que xa estaba a alfombrar as fragas de follasca. Pouco antisenderismo, eso si, xa que non descubrimos o bar ata o final da ruta. A nosa tolemia, poidemos comprobar, tamén é contaxiosa, e houbo quen viu con nova máscara ¡magoa de non ter testemuña gráfica!

EZA021 Trilho da Varanda do Coura (Paredes de Coura)

Xa non había estacións no mundo, ceos grises e terra mollada en agosto, a xente pechada nas casas para impedir o avance da pandemia, e ainda así as pegadas zombis acadaron o territorio mitico do Coura, onde comezou a historia Eivadiña antes de que tiveran nome. As bestas fuxiron ó noso paso, agas unha cabuxa cariñosa que deu en lamber as feridas do Zombi Zero. Dende os miradouros de ferro o horizonte semellaba unha réplica do Apocalipsis.