Mostrando entradas con la etiqueta Zombi Xacobeo. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Zombi Xacobeo. Mostrar todas las entradas

4 de marzo de 2012

EZA047 Sendeiro panorámico do río Cerves (Ourense)


Outra vez a élite Eivadiña dei por facer oídos xordos as predicións meteorolóxicas, e seguiron ós Zombis con Botas na procura de debuxar un círculo perfecto en torno o canón do Cerves, para que a súa pandemía seguirá espallándose polas terras de Melón e Ribadavia. A primavera adiantouse, e a nosa tropa perseguiu rabos de nube durante preto de vinte quilómetros, baixo a atenta direción da nosa Comandante Z. Os que quedaron en casa non saben o que perderon (agás o Zombi Xacobeo e a Zombi Melodramática que xa se adiantaran o día anterior).

26 de febrero de 2012

EZA046 Rota do Lobo (Melgaço)


A pesares de que se declarara o Apocalipsis por decreto, ou precisamente por elo, acudiron moreas de zombis en desordenada formación o punto de encontro. A Comandante Z case des-falece, máis colleu novamente as rendas e deu por levarnos a espallar a nosa pandemia onde o mundo se chama Lamas de Mouro. Fermosas fragas alfombradas de follasca seca, e penedos espallados por toda a Portela do Lagarto. O Tucho liderou o festín final, en Salvaterra, onde descuartizaron porcos e quicos para os nosos Eivadiños.

19 de febrero de 2012

EZA045 Trilho mixto Vascões-Moinhos (Paredes de Coura)


Mentre o mundo andaba a berrar contra as inxusticias do sistema, un par de eivadiños, algo máis zombis e desnortados do normal, buscaban acubillo onde prendeu o xerme da súa pandemia, e mesturaron os camiños do Coura ata dar cunha ruta de reglamento. Loitaron o seu xeito, sabedores de que aínda quedan moitas batallas que librar, e volveron xuntarse cun bo feixe de imáxenes para partillar.

5 de febrero de 2012

EZA042 Trilho do Val da Gadanha (Monçao)


Desprezando as predicións meteorolóxicas a tropa Eivadiña deu en seguir espallando a pandemia zombi polo fío da Gadanha, seguindo a estela da Comandante Z, que nos fixo avanzar por un territorio de aventura sen escoitar os laios (que os houbo) dos que non están afeitos a deixar a pel nos camiños (ou máis ben era a fame, e as ganas dun bar onde facer un esquinocio). Outra ruta de luxo para amantes do extremo, na que insistimos nos principios fundacionais (a paparota en Salvaterra fixonos inmortais).

13 de noviembre de 2011

EZA033 Leiro - Lebosende - Paredes (Ourense)


Ameazaba tormenta, máis os zombis semellan que son inmunes ós cambios climáticos, así que fixeron acopio de forzas en Quins, onde tiveron unha enchenta de carnochada, e avanzaron polas terras do Ribeiro, ata Leiro, para espallar a súa pandemia Antisenderista. Paparon mazáns, uvas, ervedos e figos, para completar a súa dieta, aínda que non poideron completar a súa ruta.

6 de noviembre de 2011

EZA032 Ruta do Canón do Sil, one more time (Ourense)


Como bós zombis, insistimos nos territorios xa infectados, e outra vez as nosas pegadas se espallaron pola Ribeira Sacra, camiñando entre soutos pragados de follasca e sorteando cantís con espectaculares panorámicas. Entramos no pobo cando o sol xa desaparecera do mundo, confundidos coas tebras, e non houbo balbordo de cans, nin murmullo de vellas, pois a nosa colonización estaba completa.

1 de noviembre de 2011

EZA031 Ruta do Canón do Sil (Ourense)


Era o tempo dos ourizos e das follascas tentando sepultar as nosas pegadas, tanto foi así que dimos voltas de máis para chegar a un territorio que pedía a gritos que espallaramos a nosa pandemía. E foi alí, preto das beiras do Sil, onde atopamos esa sínfonia de cores das que nos falaba o profeta, nos tempos aqueles nos que o Apocalipsis semellaba tan lonxano...